Stanisław Jakub Rostworowski z Rostworowa herbu Nałęcz (ur. 28 stycznia 1858 Kowalewszczyzna koło Tykocina, zm. 8 września 1888 w Krakowie) – polski arystokrata, artysta malarz, starszy brat wileńskiego architekta Tadeusza Rostworowskiego, ojciec Stanisława – późniejszego generała.
Pochodził z wielkopolskiej rodziny ziemiańskiej, wywodzącej się z dóbr Rostworowo pod Poznaniem. W 1874 r. cała rodzina przeniosła się do Warszawy, po tym jak zlicytowano majątek w Rostworowie. W 1878 r. Stanisław Rostworowski wyjechał do Petersburga studiować w Instytucie Technologicznym. W tym samym czasie, jako wolny słuchacz, brał udział w zajęciach w Akademii Sztuk Pięknych. Rok później, zachęcony przez wykładowców Akademii i przyjęty bez egzaminów, zrezygnował ze studiów technicznych i całkowicie poświęcił się malarstwu. W czasie studiów malował obrazy o tematyce mitologicznej (1883 r. – Patrokles i Achilles nagrodzony małym złotym medalem). Największe uznanie i, jednocześnie, stypendia na kształcenie za granicą, przyniosły mu obrazy o tematyce historycznej. Podróżował do Monachium, Rzymu, Wiednia, gdzie powstały liczne prace. Tworzył też pejzaże, obrazy religijne i portrety. W 1886 r. wrócił do kraju i osiadł w Krakowie. Poślubił hrabiankę Teresę z Lubienieckich herbu Rola (1857–1944). Zmarł młodo w wyniku choroby płuc w 1888 r.