thumb|Marszałek Edward Śmigły-Rydz na kwaterze korporacji akademickiej Konwent Polonia w Wilnie w 1937 roku Tadeusz Wędrowski (ur. 22 kwietnia 1898 w Warszawie, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik broni pancernych rezerwy Wojska Polskiego, inżynier budownictwa, budowniczy kompleksu Torów Wyścigów Konnych na Służewcu, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wacława, przedsiębiorcy budowlanego, budowniczego kościołów i Marianny z Nowakowskich, siostry ks. prałata dr Marcelego Nowakowskiego, proboszcza parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie. Uczył się w Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego, już w czasie nauki szkolnej był aktywnym członkiem Organizacji Młodzieży Narodowej i harcerzem. Po ukończeniu gimnazjum w 1918 roku wstąpił na Politechnikę Warszawską. Zaraz jednak zaciągnął się ochotniczo do Wojska Polskiego, gdzie w latach 1918–1920 walczył w 5 Pułku Ułanów Zasławskich pod dowództwem gen. Stanisława Sochaczewskiego. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 178. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 5 puł w Ostrołęce. W 1931 ukończył kurs samochodowy w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie.