thumb|Nagrobek Ireny Pannenkowej na Cmentarzu Powązkowskim Irena Aniela Pannenkowa, urodzona jako Judyta Jawic (ur. 13 sierpnia 1879 w Warszawie, zm. 10 października 1969 w Górze Kalwarii) – polska działaczka niepodległościowa, dziennikarka, doktor filozofii, przewodnicząca Narodowej Organizacji Kobiet we Lwowie.
Życiorys Młodość i edukacja Ukończyła szkołę elementarną i gimnazjum żeńskie w Warszawie. Złożyła egzamin maturalny we Lwowie. W 1905 ukończyła studia na wydziale filozofii Uniwersytetu Franciszkańskiego. Pracę seminaryjną, którą napisała pod kierunkiem prof. Kazimierza Twardowskiego Sądy przeczące i twierdzące uznano za pracę doktorską.
Działalność niepodległościowa W trakcie studiów związana z redakcją socjalistycznego „Promienia”. Działaczka niepodległościowego Związku Odrodzenia Narodu Polskiego, do którego należeli Władysław Sikorski, Stanisław Downarowicz oraz jej przyszły mąż Tadeusz Gwalbert Pannenko. Od 1907 w Związku Walki Czynnej. Współzałożycielka i nauczycielka (w latach 1907–1910) szkoły wzor. „Ognisko” w Starej Wsi, następnie nauczycielka gimnazjum we Lwowie (1910–1914). W latach I wojny światowej współpracowała z Departamentem Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego, na którego czele stał Władysław Sikorski.