Odesłano chorych do szpitali w Pahlevi i Teheranie.
23 pułk piechoty pomiędzy 16 sierpnia a 8 września 1942 został przewieziony transportem samochodowym do obozu wojskowego w Khanaqin w Iraku i zakwaterowany w namiotach na pustyni. W nowym miejscu postoju żołnierze byli poddani opiece sanitarnej i doprowadzeni do lepszej kondycji zdrowotnej. Stan liczebny pułku w dniu 29 sierpnia 1942 wynosił: 75 oficerów, 366 podoficerów, 910 szeregowców, 7 ochotniczek PSK. Do 7 pułku artylerii lekkiej z 23 pp przekazano w całości baterię artylerii piechoty. Do pułku stopniowo dołączyli żołnierze pozostawieni do prac na trasie Pahlevi-Khanaqin oraz ozdrowieńcy ze szpitali i kompanii ozdrowieńców z Pahlevi i Teheranu. Sukcesywnie pułk otrzymał uzbrojenie strzeleckie i rozpoczął szkolenie. Jednocześnie komisje przeglądowe prowadziły kwalifikacje zdrowotne żołnierzy oraz weryfikowały wiek i przydatność do służby. Przygotowywano się na reorganizację według wzorów brytyjskich. W okresie od 8 do 13 grudnia 1942 na podstawie rozkazu dowódcy 7 Dywizji Piechoty L.dz.355/Tjn./O.I./42 23 pułk piechoty został rozformowany. Z jego stanu osobowego zorganizowano dowództwo i pluton sztabowy 7 Brygady Strzelców, 23 batalion strzelców i większość 24 batalionu strzelców.