Najwięcej medali wywalczył na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku. Najpierw wspólnie z Władimirem Draczowem, Pawłem Muslimowem i Siergiejem Rożkowem zajął drugie miejsce w biegu drużynowym. Trzy dni później zdobył srebrny medal w sprincie, rozdzielając Draczowa i Włocha René Cattarinussiego. Ponadto razem z Draczowem, Siergiejem Tarasowem i Aleksiejem Kobielewem zwyciężył w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Osrblie był dwunasty w sprincie. W biegu pościgowym po bezbłędnym strzelaniu zdołał wyprzedzić wszystkich rywali i zdobyć złoty medal. Był to debiut tej konkurencji w programie mistrzostw świata, Majgurow został tym samym pierwszym w historii mistrzem świata w biegu pościgowym. W 1998 roku reprezentacja Rosji w składzie: Draczow, Kobielew, Rożkow i Majgurow zajęła trzecie miejsce w biegu drużynowym. Ponadto zdobył też trzy kolejne medale w sztafecie: złoty na mistrzostwach świata w Oslo/Lahti w 2000 roku (skład: Majgurow, Rożkow, Draczow i Pawieł Rostowcew) oraz srebrne podczas mistrzostw świata w Kontiolahti w 1999 roku (Majgurow, Rożkow, Draczow i Rostowcew) i mistrzostw świata w Kontiolahti w 1999 roku (Majgurow, Rożkow, Rostowcew i Siergiej Czepikow).