Pogrom W dniach 11 – 14 listopada 1918 roku doszło do pogromu żydowskiej społeczności Przemyśla. Ochroną żydowskiego mienia w Przemyślu zajmowała się uzbrojona milicja, tolerowana przez siły ukraińskie, oficjalnie zajmując neutralną pozycje względem walczących ze sobą o kontrolę nad miastem sił polskich i ukraińskich. Polskie wojsko uwięziło 45 członków milicji wraz z około 300 żydowskimi cywilami. Wszyscy przetrzymywani byli przez trzy dni, bez dostępu do jedzenia i wody. W tym samym czasie polscy bojownicy, wraz z cywilami rozpoczęli grabienie żydowskiej własności. W trakcie pogromu zniszczono synagogę wraz z jej wyposażeniem. Israel Cohen, jeden z syjonistycznych działaczy, wymienia piętnaście ofiar śmiertelnych przemyskiego pogromu. Ukazująca się w mieści gazeta Ziemia Przemyska potępiła pogrom z jednej strony, z drugiej jednak uznała, iż przemyscy Żydzi sami są sobie winni. Obwiniając ich o spekulacje żywnością, cenami, wspieranie Ukraińców a wcześniej Austriaków.