Łódzka „ośmiornica” (grupa łódzka) – zorganizowana grupa przestępcza wykryta przez organy ścigania w czerwcu 1999 roku w Łodzi.

Historia Grupa powstała na bazie struktur przestępczych istniejących od 1993, a założonych przez Ireneusza Jasionowicza ps. „Gruby Irek”. Był on w Łodzi uważany za specjalistę od ściągania haraczy – przede wszystkim z lokali gastronomicznych czy rozrywkowych i drobnych złodziei. Obok niego na samej górze przestępczego półświatka Łodzi znajdowali się Tadeusz M. ps. „Tato”, Andrzej M. ps. „Materac” ps. „Mikser” oraz Mariusz K. Rolę „kapitana” (czyli gangstera znajdującego się w hierarchii tuż pod „zarządem” grupy) pełnił zaś Krzysztof J. ps. „Jędrzej”. Ireneusz Jesionowicz na zlecenie innych członków łódzkiej ośmiornicy został zastrzelony w wigilię Bożego Narodzenia 1997 w Zgierzu koło Łodzi. Zabójcą był Ukrainiec o pseudonimie "Pasza", były członek specnazu. Oddał dwa strzały z karabinu snajperskiego, z czego jeden trafił "Grubego Irka" w głowę. Kierownictwo w grupie przejęli Tadeusz M., ps. Tato vel Materac i Mariusz K. Związek przestępczy wyłudzał od firm towary na tzw. odroczony termin płatności i dokonywał oszustw podatkowych przy produkcji niskiej jakości wina, a także zabójstw, rozbojów i uprowadzeń dla okupu.