Armia Robertsa opuściła Kabul 8 sierpnia. Nie zabrano artylerii ani pojazdów kołowych. 8 500 mułów, osłów i koni niosło zaopatrzenie armii. Dopiero 9 sierpnia do armii Robertsa przyłączyły się Central Indiach Horse oraz artyleria Johnsona. Armia minęła Ghazni i rozpoczęła marsz na południe. Warunki były ciężkie. Większość oddziału była na nogach już ok. 1–2 w nocy. Wymarsz następował o czwartej a postój dopiero o 13–14 (aczkolwiek straż tylna maszerowała nawet to 18-19). Dni były upalne, a noce zimne. Liczne zwierzęta również utrudniały marsz. Wzrastała liczba rannych i chorych. Sześć wielbłądów zostało użytych do założenia szpitala polowego. Trzech żołnierzy popełniło samobójstwo. Dziennie pokonywano 15-16 mil, czasami nawet 20, czyli dwukrotnie więcej niż wynosiły ówczesne normy marszowe.
23 sierpnia odsiecz dotarła do Kalat-i-Ghilzai, gdzie połączyła się z tamtejszym niewielkim garnizonem. Roberts otrzymał wówczas wieści od generała Primrose'a, że Kandahar nie jest intensywnie atakowany i może jeszcze utrzymać się przez pewien czas. Roberts zarządził więc odpoczynek dla swoich wojsk. Tymczasem maszerujący z Indii generał Phayre wciąż znajdował się wiele dni drogi od Kandaharu.