Władimir Siergiejewicz Sołowjow (, ur. w Moskwie, zm. tamże) – rosyjski prawosławny myśliciel i poeta, przedstawiciel i słowianofilski mesjanista, nazywany „filozofem wiecznej kobiecości”. Jego dokonania poetyckie nie są zazwyczaj cenione zbyt wysoko, w dziejach rosyjskiej filozofii Sołowjow odegrał natomiast rolę z nikim nieporównywalną. Potomek ukraińskiego filozofa Hryhorija Skoworody.
Życiorys Syn historyka i profesora Uniwersytetu Moskiewskiego Siergieja Sołowjowa. Brat poetki (ps. Allegro). Po matce, Poliksenie, rosyjski filozof był spokrewniony z myślicielem XVIII wieku Grzegorzem Skoworodą. Uwielbiał Kraków, szanował Polaków, wygłaszał przemówienia na cześć polskiego poety Adama Mickiewicza, samodzielnie opanował język polski, aby być w stanie czytać wiersze Mickiewicza.
Stosunek do katolicyzmu 19 lutego 1896, w dniu obchodzonym na Wschodzie jako święto Leona Wielkiego, papieża, do którego Sołowjow miał szczególne nabożeństwo, złożył katolickie wyznanie wiary i przyjął Komunię z rąk katolickiego księdza obrządku wschodniego, Nikołaja Tołstoja, kuzyna poety Aleksieja Tołstoja. Sam ksiądz Tołstoj został katolikiem głównie pod wpływem Sołowjowa.