thumb|300px|Kasztanowaty ogier hanowerski Romantic Boy w kłusie wyciągniętym podczas targów jeździeckich (Światowej Wystawy Jeździeckiej) "Equitana", Essen, Niemcy, marzec 2005 thumb|300px|Znak palenia (piętno) Koń hanowerski (hanower) – niemiecki wierzchowy koń gorącokrwisty o harmonijnej budowie ciała i zrównoważonej psychice. Występują wszystkie rodzaje maści. Znakowane piętnem. Uzyskuje wysokość około 162 – 175 cm. Pod względem ilości osobników jest jedną z najliczniejszych ras gorącokrwistych na świecieSusan McBane: Pferde der Welt. Könemann, 1997, s. 130-133, język niemiecki, .
Historia Pierwotne pochodzenie konia hanowerskiego wywodzi się od mieszańców koni Europy południowej i wschodniej połączonych od I w.n.e. z końmi plemion germańskich (Tenkterer) z okolic dolnego Renu. Od VIII w. w związku z powstaniem ciężkiej jazdy zaczęto powiększać ich kaliber uzyskując konia typu cob mogącego nosić zakutych w żelazne zbroje średniowiecznych rycerzy. Jeszcze w XVIII w. hanowery były końmi ciężkimi. W 1714 Jerzy I Hanowerski wstąpił na tron brytyjski i oba kraje, tj. Hanower (Księstwo Brunszwiku i Lüneburga) i Wielka Brytania, połączyła unią personalną. Dzięki temu w hanowerskiej hodowli koni wcześnie przystąpiono do krzyżowania z końmi pełnej krwi angielskiej.