Julian Flatau (ur. 20 maja 1870 w Płocku lub w Warszawie, zm. 23 maja 1935 w Poznaniu) – polski chemik, farmaceuta, profesor Uniwersytetu Poznańskiego i Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu.
Życiorys Jego ojcem był Ludwik Flatau. Jednym z jego braci był neurolog Edward Flatau. Studiował chemię na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu w Zurychu. Naukę kontynuował na Politechnice w Charlottenburgu i pracował jako asystent prof. Karla Libermanna. Pod jego kierunkiem przygotował pracę doktorską na temat kondensacji kwasu migdałowego z fenolem. Na podstawie tej pracy i złożonych egzaminów końcowych uzyskał w 1896 stopień naukowy doktora filozofii Uniwersytetu w Bernie. W latach 1897–1902 był asystentem prof. Karola Friedla na paryskiej na Sorbonie. Odkrył nową metodę oddzielania geraniolu od cytrynolu. Był zatrudniony w fabryce farb w Warszawie, a od 1914 r. przy produkcji siarczku sodu w Moskwie, równolegle prowadząc wykłady na Uniwersytecie Moskiewskim. Po powrocie do kraju od 1920 r. pracował w Bydgoszczy, następnie w Poznaniu, w przemyśle farb, lakierów i syntetycznych olejków aromatycznych. Kierownik Zakładu Technologii Środków Lekarskich Uniwersytetu Poznańskiego (dziś Katedra i Zakład Technologii Chemicznej Środków Leczniczych Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego im.