Armand Carrel (ur. 8 maja 1800 w Rouen, zm. 25 lipca 1836 w Saint-Mandé) – francuski dziennikarz i polityk epoki monarchii lipcowej.
Młodość i wczesna działalność Carrel urodził się w rodzinie kupca, ukończył szkołę średnią w Rouen, następnie był słuchaczem szkoły wojskowej w Saint-Cyr, którą ukończył w stopniu podporucznika. W czasie krótkiej służby wojskowej był już zdeklarowanym przeciwnikiem monarchii, uczestnicząc w nieudanej konspiracji z Belfortu, mającej na celu obalenie Restauracji Burbonów. Opuścił armię na własne życzenie w 1823, w momencie wybuchu wojny z Hiszpanią. Carrel wstąpił wówczas do legionu cudzoziemców broniących hiszpańskich Kortezów. Został wzięty do niewoli pod Figueres, postawiony przed sądem wojskowym i skazany na śmierć. Zdołał jednak uzyskać odwołanie od wyroku i zostać w 1824 uniewinnionym.
Dziennikarz thumb|left|150px|Armand Carrel, David d’Angers (1838).
Carrel wrócił do Paryża, gdzie został sekretarzem znanego historyka Augustina Thierry'ego, z którym uczył się podstaw warsztatu historyka i dziennikarza. Zaczął publikować w Constitutionnelu, Le Globe, le Producteur, la Revue française, jak również napisał Historię rewolucji i kontrrewolucji w Anglii.