Gończy z Nivernais – rasa psa, należąca do grupy psów gończych, i posokowców, zaklasyfikowana do sekcji psów gończych. Podlega próbom pracy.
Rys historyczny
Griffon nivernijski pochodzi od dawnych celtyckich psów gończych „Ségusiens”, które były używane do polowań przez Galów w okresie podboju Galii. Następnie psy te były krzyżowane z psami sprowadzonymi z wypraw krzyżowych przez Świętego Ludwika, a z krzyżówek tych otrzymano Szare psy św. Ludwika – „Chiens Gris de Saint Louis”, uważane dzisiaj za bezpośrednich przodków griffona nivernijskiego. Były one duże, szybkie i wytrwałe, trudne w dyscyplinie, i zajadłe. Szary pies św. Ludwika używany przede wszystkim do polowań na dziki i wilki był bardzo popularny przez 200 lat aż do panowania Ludwika XI, lecz został opuszczony na korzyść białych psów królewskich – „Chien Blanc”. Jednak niektórzy hodowcy z Nivernais nadal trzymali te psy, aż do czasu rewolucji francuskiej, gdy wydawało się, że rasa zniknęła. Sto lat później ostatni przedstawiciele szarych psów były prawdopodobnie krzyżowane z Griffons de Bresse. Pod koniec XIX i na początku XX wieku Griffon Nivernais otrzymał krew Foxhounda i Vendéen poprawiając swoją wielkość i prędkość.