Maksymilian Stefan Lorenz ps. „Katarzyna” (ur. 22 lipca 1913 w Rzeszowie, zm. 16 kwietnia 1988 w LondynieKarolina Grodziska: Polskie groby na cmentarzach Londynu, wyd. Kraków 1995, s. 343.) – oficer żandarmerii Wojska Polskiego II RP, Armii Krajowej i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, w 1964 roku mianowany przez Władysława Andersa majorem, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Od 19 września 1934 do 15 lipca 1935 był słuchaczem IX Kursu Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Po ukończeniu kursu i awansie na kaprala odbył praktykę w 6 pułku strzelców konnych w Żółkwi. Na podporucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1938 w korpusie oficerów kawalerii. 15 września 1938 został przyjęty na IX Kurs Aplikacyjny Oficerów Młodszych w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu. W połowie lutego 1939, po zakończeniu części teoretycznej kursu, przydzielony został do 8 dywizjonu żandarmerii w Toruniu w celu odbycia praktyki.