W 1861 został aresztowany za działalność narodowościową i skazany na katorgę w Orenburgu, zamienioną na więzienie w Zamościu. Po kilku miesiącach powrócił i w 1863 ukończył studia. Na podstawie wyników konkursu został ordynatorem oddziału obłąkanych Szpitala Starozakonnych w Warszawie, kierował nim od 1866 do 1907 rokuPożegnanie. Nowa Gazeta nr 13 (10.5.1907).
Z małżeństwa z Emilią z Kempińskich primo voto Landau (zm. 1931)B.P. Emilja z Kempińskich Goldsobel. Kurjer Warszawski nr 223 (17.8.1931) s. 4 miał dwóch synów, chemika i lekarza, którzy zmarli przed nim. Pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 24, rząd 2)Grób Leona Goldsobela w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Marek Koenigstein. Dr. Leon Goldsobel (Wspomnienie pozgonne). Warszawskie Czasopismo Lekarskie (1925)
Bolesław Górnicki „Goldsobel Lejzor Leon” W: Polski Słownik Biograficzny Tom 8 ss. 211-212
Kategoria:Polscy psychiatrzy Kategoria:Psychiatrzy Szpitala Starozakonnych w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1925