Antoni Kulbanowski (ur. 7 czerwca 1913 w Zamosłoczu, zm. 7 kwietnia 1945 w Lublinie) – uczestnik II wojny światowej w szeregach Armii Czerwonej i Ludowego Wojska Polskiego, oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. Był synem Józefa i Wiktorii Kulbanowskich. Posiadał wykształcenie niepełne średnie. Kandydat WKP(b), członek PPR. Przed wojną mieszkał w ZSRR, w 1935 ukończył polskie gimnazjum w Leningradzie, następnie był nauczycielem na Syberii – Irkuck. Od października 1940 do listopada 1943 żołnierz Armii Czerwonej na Dalekim Wschodzie, dowódca plutonu. Od listopada 1943 do marca 1944 żołnierz 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki (dowódca plutonu). Uczestnik bitwy pod LeninoStanisław Wroński, Maria Zwolakowa: Polska 1944-1955. Warszawa 1966, s. 198.. Od kwietnia do lipca 1944 słuchacz kursu NKWD w Kujbyszewie. Od 21 sierpnia 1944 w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego;