Iwan Mychajłowycz Syjak (ur. 8 kwietnia 1887 w Laszkach Murowanych, zm. 3 listopada 1937 w Sandarmochu) – ukraiński prawnik, żołnierz, działacz socjalistyczny i komunistyczny, członek UPSD, KP(b)U.
Życiorys Urodził się w rodzinie nauczycielskiej. Ukończył gimnazjum w 1906, a następnie prawo na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1905–1919 członek Ukraińskiej Partii Socjal-Demokratycznej, a od 1907 członek jej Komitetu Centralnego. Był lejtnantem w armii austro-węgierskiej, w latach I wojny światowej był oficerem (dowódcą sotni) Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych. Po demobilizacji jesienią 1918 i utworzeniu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej był wojskowym komisarzem w Tarnopolu. Jeden z organizatorów powstania antyhetmańskiego. W okresie Dyrektoriatu komisarz wojskowy na Podolu, w styczniu 1919 organizował antyrumuńskie powstanie pod Chocimiem. Był atamanem Ukraińskiej Armii Halickiej, od maja 1919 roku dowódca „Żelaznej Brygady” utworzonej w Kamieńcu Podolskim. Jego oddział został pokonany przez bolszewików, a Syjak pojmany.