Zakanale (od 1973 Konstantynów) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1809–1954do 28 września 1954 roku na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy było początkowo Zakanale, a następnie KonstantynówKonstantynów był siedzibą gminy już w 1933 roku według publikacji Głównego Urzędu Statystycznego w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Gmina Zakanale powstała w 1809 roku w Księstwie WarszawskimDz.P. Księstwa Warszawskiego tom I, s. 227–236. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina Zakanale weszła w skład powiatu konstantynowskiego w guberni siedleckiej (w latach 1912–1915 jako część guberni chełmskiej)Dz.P. Królestwa Polskiego tom 66, s. 279n.. 13 stycznia 18701 stycznia 1870 wg kalendarza juliańskiego do gminy przyłączono pozbawiony praw miejskich KonstantynówPostanowienie z 12 (24) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 461). Gmina składała się z 16 wsi: Antolin, Dubicze, Gnojno, Kazimierzów, Komarno, Koszelówka, Konstantynów, Polinów, Solinki, Wólka Polinowska, Wólka Nosowska, Witoldów, Wichowicze, Wandopol, Zakalinki i Zakanale.