Priorytetem dla Amerykanów stało się przerwanie szlaku, ale operacje przeciwko systemowi były utrudnione ze względu na pozorną „neutralność” Laosu, co nie powstrzymało żadnej ze stron konfliktu przed naruszaniem owej neutralności; Północ nadal wspierała sojuszników z Pathet Lao, a Amerykanie starali się wspierać siły rządowe i partyzantkę antykomunistyczną, bombardując szlak coraz intensywniej. Była to tzw. „tajna wojna” (ang. secret war), do udziału w której Amerykanie przyznali się dopiero w latach prezydentury Billa Clintona.
2 grudnia 1964 roku prezydent Lyndon B. Johnson zaakceptował plan ograniczonych działań lotniczych przeciwko komunistycznym liniom zaopatrzeniowymWołoszański, s.355, a 14 grudnia 1964 roku US Air Force w ramach operacji Barrel Roll rozpoczęła systematyczne bombardowania Szlaku Ho Chi Minha w LaosieStaaveren, s. 44. 20 marca 1965, po rozpoczęciu operacji Rolling Thunder przeciwko Północnemu Wietnamowi, prezydent Johnson powtórnie wyraził zgodę na akcję przeciwko szlakowiMorocco, s. 27. Operacja Barrel Roll była prowadzona w północno-wschodnim Laosie, podczas gdy Laos południowy bombardowany był w ramach operacji Steel TigerStaaveren, s. 59.