Ostatnim etapem szkolenia były loty w dywizjonie samolotów Nieuport. Pierwsze loty odbywały się z instruktorami. Na tego typu samolotach znacznie trudniejszych w starcie i lądowaniu uczeń wylatywał około 20 – 30 lotów, aby przesiąść się na samolot Nieuport 23 już do lotów samodzielnych. Po kilkunastu lotach, gdy sztuka pilotażu została następował ostatni najtrudniejszy etap szkolenia. Polegało ono na samodzielnych lotach samolotami Nieuport 18. Szkolenie kończyło się egzaminem końcowym i otrzymaniem przez ucznia tytułu pilota. Po ukończeniu Szkoły pilot był kierowany do Wyższej Szkoły Pilotów, gdzie po szkoleniu na samolotach bojowych mógł uzyskać dyplom pilota.
Od maja 1919 do grudnia 1920 w szkole wykonano 31027 lotów ćwiczebnych, 5360 godzin w powietrzu. Wyszkolono 43 pilotówPierwszym pilotem, który ukończył szkołę był pchor. Witold Ehrepreis.. Nastąpiły tylko 3 wypadki.
Dowódcy szkoły thumb|upright|Major Robert de Chivré Francuzi: mjr. Mauger de Varennesa, mjr. Robert de Chivré. Polacy: kpt. Baranowski, por. Stanisław Gogoliński, rtm. Łupiński, rtm. Jerzy Garbiński.
Absolwentami szkoły m.in. byli: Marian Romeyko, Zdzisław Jakubowski,
Uwagi