Diecezja inflancka – historyczna diecezja Kościoła rzymskokatolickiego ze stolicą biskupią w Wenden.
Do 1677 roku nosiła formalnie nazwę wendeńska, następnie po unii personalnej inflancka i piltyńska. Początkowo podlegała bezpośrednio Stolicy Apostolskiej, od 1621 roku była sufraganią metropolii gnieźnieńskiej.
Historia W wyniku reformacji i sekularyzacji w XVI wieku przestała istnieć rzymskokatolicka metropolia ryska. Kościół na terenie Estonii, Inflant i Prus Książęcych został zorganizowany na nowo według porządku luterańskiego.
Po zwycięskiej wojnie polsko-rosyjskiej (1577–1582), król Stefan Batory postanowił ściślej związać odzyskane przez Rzeczpospolitą ziemie inflanckie. W 1582 roku na radzie w Rydze wraz z senatorami postanowił ufundować na tym terytorium diecezję katolicką. 11 maja 1583 roku papież Grzegorz XIII uznał powołanie nowej administratury kościelnej, a 1 maja 1585 roku jego następca papież Sykstus V wydał formalnie bullę erekcyjną i ustanowił jej ordynariuszem Andrzeja Nideckiego.