Franciszek Hodur był świadom tego, że młody ruch religijny, któremu przewodził, będzie miał szanse szerszego rozwoju, jeżeli na czele stanie duchowny z sakrą biskupią. Podjęto próby nawiązania kontaktów z biskupami starokatolickimi w Europie Zachodniej. Tamtejsi biskupi nie podzielili poglądu wspólnoty scrantoniańskiej co do potrzeby ustanowienia drugiego biskupa starokatolickiego w USA. W tym czasie bowiem działał już od 21 listopada 1897 r. jako biskup starokatolicki Antoni Kozłowski. Włączenie PNKK w europejski nurt starokatolicyzmu nastąpiło z chwilą nadania sakry biskupiej ks. Hodurowi 29 września 1907 r. w Utrechcie przez starokatolickiego arcybiskupa Gerardusa Gula.
Po zjednoczeniu się Diecezji Starokatolickiej w Chicago z ośrodkiem scrantońskim oraz po przejściu pod jurysdykcję biskupa Hodura niezależnego ośrodka w Buffalo, Polski Narodowy Kościół stał się jedynym reprezentantem polskiego niezależnego ruchu religijnego w Stanach Zjednoczonych. W 1926 roku zawiązano centralną diecezję Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego z siedzibą w Scranton.
Źródło: Historia diecezji centralnej na stronach Kościoła Polskokatolickiego w RP (dostęp internetowy w dn: 30.07.2011)
Linki zewnętrzne Diecezja centralna PNKK (en) (dostęp internetowy w dn: 2.01.2015r.)
Kategoria:Diecezja centralna PNKK centralna, polskokatolicki