Jeśli chodzi o zaburzenia mowy będącymi następstwem uszkodzenia OUN, można wyszczególnić dwa główne terminy
Afazja Oznacza całkowity brak rozwoju mowy lub całkowitą utratę zdolności mówienia i/lub rozumienia. (Przedrostek a- w pojęciu afazja odnosi się do stanu określanego jako brak mowy, do którego może dojść zarówno w przypadku, gdy mowa się nie wykształciła, jak i wtedy, gdy po zakończeniu procesu rozwojowego lub w trakcie jego przebiegu człowiek całkowicie utracił zdolność porozumiewania się.) W Polsce przyjęło się jednak określać tym terminem nie tylko całkowite, ale też częściowe zaburzenia mechanizmów programujących czynności mowy.
Terminu tego nie używa się w odniesieniu do dzieci.
Dysfazja Zaburzenie rozwoju mowy (mówienia i/lub rozumienia) bądź częściowa utrata wcześniej nabytych już zdolności ekspresyjnych i/lub percepcyjnych. (przedrostek dys- oznacza, że dana czynność została ograniczona lub zniekształcona.