Wyścig, jaki się wówczas rozpoczął, trwał blisko pół wieku, tj. do roku 1952, kiedy to pojawił się na Atlantyku amerykański superliniowiec SS „United States” (53.329 BRT), który pobił wszystkie rekordy w swej dziewiczej podróży. Jest to ostatni zdobywca Błękitnej Wstęgi Atlantyku Do transatlantyków, jakie w ciągu owych pięćdziesięciu lat przemierzały ten akwen należały m.in.: brytyjski RMS Titanic (zatonął wskutek uszkodzeń odniesionych w kolizji z górą lodową podczas pierwszego rejsu w kwietniu 1912 roku; NIGDY nie pokonał Oceanu Atlantyckiego) brytyjska RMS Mauretania (1907, 31.938 BRT) – czterokominowy turbinowiec zbudowany w stoczni Swan, Hunter & Wigham Richardson w Newcastle, który przez 22 lata był rekordzistą średniej prędkości na Atlantyku niemiecki SS „Bremen” – statek zbudowany w Bremie, spłonął w marcu 1941 r. w porcie w Hamburgu (51.656 BRT, statek, który pod koniec lat dwudziestych XX wieku zrewolucjonizował architekturę liniowców pasażerskich) niemiecka SS „Europa” (49.746 BRT, zbud. w 1930 roku w stoczni Blohm und Voss w Hamburgu, po II wojnie francuska SS „Liberté”) francuska SS Normandie (83.423 BRT, przemianowana na USS „Lafayette”, spłonęła w nowojorskich dokach w lutym 1942 r.) polski MS Batory (motorowiec GALu i PLO, 14.287 BRT), zbudowany w 1936 roku w stoczni w Monfalcone (Włochy), w służbie do 1969 roku
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Transatlantyk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.