W grudniu 1819 rok statek Smitha wyczarterował dowódca Royal Navy na Pacyfiku William Shirreff (1785–1847), który wysłał na Południowe Szetlandy Smitha wraz z Edwardem Bransfieldem (1785–1852). Region został zmapowany a archipelag ogłoszony terytorium Wielkiej Brytanii. Wyspa znalazła się następnie na mapach rosyjskiej ekspedycji antarktycznej z 1821 roku.
6 lutego 1821 roku do wyspy przypłynął Fabian von Bellingshausen (1778–1852) dowódca rosyjskiej ekspedycji antarktycznej, który spotkał się tu z amerykańskim kapitanem Nathanielem Palmerem (1799–1877). Bellingshausen nazwał wyspę Smolensk na cześć bitwy pod Smoleńskiem.
Południowe Szetlandy szybko stały się celem wypraw amerykańskich i brytyjskich łowców fok, m.in. Josepha Herringa, Jamesa P. Sheffielda i Jamesa Weddella. Zapoczątkowało to rozwój polowań na foki na południe od 60°S. Statki łowców fok stacjonowały m.in. w zatokach New Plymouth i Johnsons Dock na Wyspie Livingstona. W latach 1820–1823 wyspa miała najwięcej mieszkańców ze wszystkich wysp archipelagu – ok. 200 w okresie letnim.