Cao Cao, imię publiczne: Mengde, (ur. 155 w powiecie Qiao (dzis. Bozhou), zm. 15 marca 220 w Luoyangu) – watażka okresu upadku dynastii Han, uważany za właściwego twórcę państwa Wei, znany również jako poeta.

Wczesne lata Był synem Cao Songa i jego żony Damy Ding i w związku z powyższym przybranym wnukiem eunucha Cao Tenga. Jako młodzieniec na dworze w Luoyangu był znany ze swoich ekscesów, kiedy jednak pod koniec lat 70. został Komendantem (尉, wei) odpowiedzialnym za policję w stolicy wsławił się ścisłym stosowaniem prawa, nawet w stosunku do członków wielkich rodów, czego najjaskrawszym przykładem było zabicie wuja wpływowego eunucha Jian Shi, który nie przestrzegał godziny policyjnej. Wkrótce został przeniesiony na urząd w komanderii Dong, zaś w 178 zwolniony, ponieważ eunuchowie w zemście za jego postępowanie oskarżyli go o powiązania z popadłą w niełaskę cesarzową Song.