Marek Halter (ur. 27 stycznia 1936 w Warszawie) – polsko-francuski powieściopisarz i malarz żydowskiego pochodzenia, obrońca praw człowieka, orędownik dialogu polsko-żydowskiego.
Życiorys Urodził się w Warszawie w żydowskiej rodzinie drukarzy. Podczas II wojny światowej, w 1940 roku dzięki pomocy polskiej rodziny, wraz z rodzicami uciekł z warszawskiego getta do Związku RadzieckiegoZdaniem Michała Borwicza, w autobiografii Haltera jest wiele nieścisłości. Po jej opublikowaniu Borwicz zareagował na łamach „Kultury”, pisząc m.in., że Halter nigdy nie widział getta warszawskiego, ponieważ powstało ono już po wyjeździe jego rodziny z miasta, że ojciec Haltera nigdy nie próbował wstąpić do partyzantki, że jego dziad nie współpracował z prasą podziemną getta. – zob. Michal Borwicz, Marek Halter i jego „Księga Abrahama”, „Kultura” 1986/11/470., spędzając resztę wojny w Rosji, a później w Kokandzie w Uzbekistanie. Tam, aby przeżyć i ocalić chorych rodziców, wkupił się w łaski młodocianych chuliganów, którym w zamian za żywność opowiadał historie zapamiętane z wczesnego dzieciństwa, głównie oparte na Biblii i prozie Aleksandra Dumasa.