Sukcesy Niespodziewane uznanie pozwoliło mu zostać w 1753 r. adiunktem astronomii Francuskiej Akademii Nauk. W 1755 r. założył Société d'émulation de l'Ain. 4 marca 1761 roku został członkiem l'Académie des sciences, belles-lettres et arts w Rouen. Jednak jego głównym zajęciem stały się obliczenia astronomiczne i przeliczanie tablic ruchu planet. W 1759 r. wraz z Alexisem Clairautem oraz z Nichole-Reine Lepaute wykazali, że komety z lat 1531, 1607 i 1682 były kometą Halleya. Znacznie też poprawili przewidywalność jej położenia – dzięki nowym obliczeniom korygującym pierwotne, poczynione przez Halleya.
W ramach przyjacielskiej przysługi Delisle zrzekł się w 1762 r. swej profesury w Collège de France na korzyść Lalanda, który pełnił tę funkcję przez następne 46 lat. Jego dom w tym czasie stał się ośrodkiem obliczeń astronomicznych i astronomiczną szkołą. Studenci i hobbyści amatorzy pomagali w prowadzonych tam obliczeniach (bez współczesnych urządzeń elektronicznych obliczenia jednej wartości trwały często kilka miesięcy, 40 lat po Lalandzie Heinrich Olbers opracował nieco szybsze metody obliczania parametrów orbit komet). Wśród jego uczniów byli między innymi: Jean Baptiste Delambre, Giuseppe Piazzi oraz Pierre Méchain.