Złoty (zł, aktualny kod ISO 4217 PLN, przed denominacją w roku 1995 oznaczenie kodowe PLZ) – podstawowa jednostka monetarna w Polsce, dzieli się na 100 groszy.
Nazwę polskiej jednostki monetarnej wprowadzono w 1919Ustawa z dnia 28 lutego 1919 r. w sprawie nazwy monety polskiej ()., parytet złota określono w 1922Ustawa z dnia 26 września 1922 r. w przedmiocie uzupełnienia art. 1 ustawy z dnia 28 lutego 1919 r. w sprawie nazwy monety polskiej ()..
Historia złotego I Rzeczpospolita i okres rozbiorów thumb|Bilet skarbowy 5 zł z 1794 r. thumb|Bilet skarbowy 4 złote z 1794 r. thumb|kurs złotego polskiego względem dolara amerykańskiego w latach 1924–1939 thumb|Banknot 2-złotowy z Dobrawą z 1936 thumb|Banknot 20-złotowy (bez orła) z 1940 wydany przez niemieckie władze okupacyjne w Generalnym Gubernatorstwie thumb|Banknot 50-złotowy (bez orła) z 1940 wydany przez niemieckie władze okupacyjne w Generalnym Gubernatorstwie thumb|Banknot 500-złotowy (bez orła) z 1940 wydany przez niemieckie władze okupacyjne w Generalnym Gubernatorstwie Złoty pojawił się po raz pierwszy jako moneta w 1663 r., w XIV i XV w. złotym nazywano złote dukaty zagraniczne z obiegiem w Polsce, początkowo obliczane na 14 groszy. Uchwałą sejmu z 1496 r. ustalono kurs złotego na 30 groszy.