Jan Paweł Krasnodębski (ur. 12 czerwca 1947 w Bytomiu, zm. 11 lipca 2023 w Katowicach) – polski prozaik i poeta. Debiutował w 1970 na łamach czasopisma „Odra”. Laureat nagrody im. Andrzeja Bursy (1973).

Twórczość Rozmowa z Innym Bogiem, 1972 (poezje) Dużo słońca w szybach, 1973 (opowiadania) Ziółka dla Idioty, 1975 (opowiadania) Marsz dowolny, 1976 (powieść) Piszę Kobiecie, 1977 (poezje) Biała mysz, 1980 (opowiadania) Ludzie biegną, 1980 (poezje) Kocia łapa, 1983, 1988 (powieść) Któregoś dnia opuszczę ten bal, 1984 (poezje) Odwyk, 1989, 2002, 2009 (powieść) Wiersze, 1992 (poezje, wybór) Beri-beri, 1993 (powieść) Martwy blues, 1994, 2009 (powieść) Wielkie nic, 1994 (powieść) Jestem. Notatnik pisarza, terapeuty i sprzedawcy własnych książek, 1995 (dziennik) Jestem, 1995 (dziennik) Buntuję się w Twoich ustach, 1995 (poezje) Samotność wciąż szaleje, 1995 (poezje) Muszę Cię wychłostać, 1995 (poezje) Strach na Wróble, 1996 (powieść) Stokrotka, 1997, 2002, 2003, 2009 (powieść) Hazard, 1998 (powieść) Kobieta, mężczyzna, świeczka, 2000 (poezje) Domy Przewlekłej Miłości, 2003, 2012 (powieść) Pisarz i karawany, 2007 (powieść) Koniobójca, 2007 (powieść) Diament, 2007 (powieść) Stokrotka i demony, 2009 (powieść) Zapach kobiety, 2009 (powieść) Moje cholerne 20 lat, 2010 (dziennik) Narcyz, 2010 (powieść)