Prowadzili oni pro-niemiecką i antysowiecką propagandę, organizowali różne kursy i szkolenia, wydawali pismo „Milli Turkistan” oraz różne publikacje, odezwy, ulotki itp.
Działalność wojenna Większość batalionów turkiestańskich została podporządkowana 6 Armii gen. płk. Friedricha Paulusa. Działały one na kierunku stalingradzkim. Od września 1942 do stycznia 1943 na kierunku astrachańskim w składzie 16 dywizji zmotoryzowanej działały 450, 782 i 811 bataliony turkiestańskie, bardzo dobrze oceniane przez niemieckie dowództwo. Miały one być użyte w planowanych działaniach wojennych na obszarze Azji Środkowej. Bataliony turkiestańskie walczyły też na Kaukazie. Na kierunku na Tuapse w składzie 17 Armii działały 452 i 781 bataliony turkiestańskie (452 batalion został później rozformowany). W rejonie Nalczika i Mozdoka w składzie 1 Armii Pancernej walczył I/370 batalion turkiestański. Zdarzały się też zbrojne wystąpienia przeciwko Niemcom. 13 września 1943 w rejonie Obołonu w batalionie turkiestańskim, działającym w składzie 2 Armii, doszło do buntu. Jego żołnierze zabili niemieckich oficerów, po czym trzy kompanie z bronią w ręku przebiły się na sowiecką stronę frontu.