Michał Sturdza (rum. Mihail Sturdza; ur. 1794 w Jassach, zm. 1884 w Paryżu) – hospodar Mołdawii w latach 1834–1849.
Biografia Został wybrany na hospodara po zakończeniu okupacji rosyjskiej po wojnie rosyjsko-tureckiej 1828–1829 trwającej od podpisania układu pokojowego do momentu zapłaty przez Imperium Osmańskie kontrybucji wojennej. W okresie tej okupacji Mołdawią zarządzał rosyjski generał Kisielew, który wprowadził pewną modernizację instytucji państwowych (m.in. narzucając "regulamin organiczny", stanowiący namiastkę konstytucji). Sturdza kontynuował tę drogę, dbając o usprawnienie zarówno aparatu państwowego, jak i infrastruktury (komunikacja, szkolnictwo, szpitale); zniósł także niewolnictwo Romów w majątkach państwowych i kościelnych. Doprowadził też do faktycznego przejęcia kontroli przez państwo nad częścią dóbr kościelnych, co było powodem sporu z metropolitą mołdawskim BeniaminemJ. Demel, Historia Rumunii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1986, s.268.. Jednocześnie hospodar znany był ze swojej chciwości, a także nieliczenia się z opozycją (np. usuwając ze Zgromadzenia niewygodnych dla siebie członków, stosując ostrą cenzurę, przywódców opozycji osadzając w aresztach domowych).