Eine Untersuchung der deutschen Presse am Ende des 19. Jahrhunderts. Dresden – Wroclaw: Neisse Verlag, 2008, rozdz. Zum Begriff Fremdwort und Lehnwort, s. 24-35..
Niektórzy wyróżniają też częściowe/połowiczne zapożyczenia (Halblehnwörter), np.: Drama, Musik, Natur, Philosophie – zachowały one co prawda pewne cechy obcojęzyczne (tu: akcent, sufiksy), ale są powszechnie używane i dobrze zadomowione w języku niemieckimKlaus Heller: Das Fremdwort in der deutschen Sprache der Gegenwart. Untersuchungen im Bereich der Gebrauchssprache. Leipzig: VEB Bibliograohisches Institut, 1966, s. 11.. Na kryteria pragmatyczne i socjolingwistyczne zwraca też uwagę Peter von Polenz: nie tylko forma (pisownia itp.), ale też użycie powinno być kryterium klasyfikacji zapożyczeń wyrazowych/frazeologicznych. Zamiast pojęcia „asymilacja” Polenz proponuje pojęcie „integracja”, które dotyczy użycia wyrazów zapożyczonych w komunikacji językowejPeter von Polenz: Fremdwort und Lehnwort sprachwissenschaftlich betrachtet, [w:] (red.) Peter Braun, Fremdwort-Diskussion. München: Wilhelm Fink, 1979, s. 18 nn..
Językoznawcy niemieccy wskazują na to, że wyrazy obce są wyrazami niemieckimi i tworzą integralną część niemieckiego słownictwaPeter Eisenberg; Das Fremdwort im Deutschen. Berlin etc.: de Gruyter, 2011, s. 1..