Po agresji ZSRR na Polskę opuścił Lwów i udał się do Krakowa na teren okupacji niemieckiej. W latach 1939–1941 prowadził w Krakowie religijne wydawnictwo Нове життя, w latach 1941–1943 na Wołyniu wydawnictwo „Wołyń” w Równem. Latem 1943 aresztowany przez niemieckie władze okupacyjne. Po uwolnieniu w listopadzie 1943 powrócił do Krakowa, a później wyjechał do Innsbrucku, gdzie mieszkał do 1947. Po zakończeniu II wojny światowej organizował wydawnictwa dla Ukraińców przebywających w obozach dipisów w zachodnich strefach okupacyjnych Niemiec i Austrii. W 1947 wyjechał do Kanady, gdzie kontynuował działalność wydawniczą. Współpracował z tygodnikiem Новий шлях w Winnipeg, kierując pracą wydawnictwa i drukarni, przez pewien czas był szefem wydawnictwa Наша мета w Toronto. W roku 1950 założył własne wydawnictwo w Winnipeg. Mieszkał i zmarł w Ottawie.
Bibliografia Тиктор Іван w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lwów 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza,