Joseph Lawton Collins, w amerykańskim piśmiennictwie często wymieniany jako J. Lawton Collins (ur. 1 maja 1896 w Nowym Orleanie, zm. 12 września 1987 w Waszyngtonie) – amerykański generał. Podczas II wojny światowej służył zarówno na Pacyfiku, jak i w Europie. Był szefem sztabu Armii Amerykańskiej w czasie wojny koreańskiej.
Jego starszy brat, James Lawton Collins, służył również w armii jako generał major. Jego bratanek, Michael Collins, jest znany jako pilot modułu dowodzenia w misji Apollo 11, która w 1969 roku dotarła na Księżyc.
Wczesne życie i kariera wojskowa Urodził się w Nowym Orleanie w Luizjanie, w dużej irlandzkiej rodzinie katolickiej 1 maja 1896 roku. W wieku 17 lat, w czerwcu 1913 roku wstąpił do Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point, a ukończył ją 20 kwietnia 1917 roku, dokładnie dwa tygodnie po przystąpieniu USA do I wojny światowej i tuż przed swoimi 21. urodzinami. W związku z wybuchem wojny wypuszczenie kursantów nastąpiło kilka tygodni wcześniej niż zwykle. Collins zajął 35. miejsce w swojej klasie na 139. Wśród absolwentów jego roku byli m.in.: Matthew Ridgway, Mark Wayne Clark (który obchodził te same urodziny co Collins i jako dwaj najmłodsi kadeci byli znani jako „dzieci klasowe”), Bryant Moore, Ernest N. Harmon, William C. McMahon, Norman Cota, Laurence B. Keizer, William W.