Białobrzegi (od 1973 Kock) – gmina wiejska istniejąca w latach 1809-1954do 28 września 1954 roku na Lubelszczyźnie. Siedzibą gminy były BiałobrzegiGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933 (1952–54 Kock).
Gmina Białobrzegi jako jednostka jednowioskowa powstała w 1867 roku w Księstwie WarszawskimDzP KP Tom I, s. 227-236. Po podziale Królestwa Polskiego na powiaty i gminy z początkiem 1867 roku gmina weszła w skład w powiatu łukowskiego w guberni siedleckiej (od 1912 gubernia lubelska)DzP KP Tom LXVI, s. 279n..
W 1919 roku gmina weszła w skład woj. lubelskiego i składała się z następujących miejscowości: Annopol, Annówka, Białobrzegi, Bożniewice, Górka, Józefa, Karolina, Kasisz, Leopoldów, Lipniak, Papiernia-Ogończyk, Pienki, Poizdów, Ruda Serokomelska, Ruska Wieś, Skarbicierz, Skrawki, Stoczek, Talczyn, Tchórzew, Tereba, Wola Bukowska, Wygnanka i ZakalewSkorowidz 1921. 1 października 1931 odłączono od niej wieś Ruda Serokomelska (336 ha) i kolonię Karolina (169,68 ha), włączając je do gminy Serokomla.
Podczas okupacji gmina należała do dystryktu lubelskiego (w Generalnym Gubernatorstwie).