W „14” służył do maja 1917, kiedy jego samolot został zestrzelony. On sam w wypadku rozbił czaszkę a także złamał nos oraz miednicę. W sierpniu powrócił do zdrowia i objął funkcję dowódcy eskadry Jagdstaffel 18. W październiku 1917 roku w czasie walk lotniczych postrzelony w ramię co spowodowało uszkodzenie struktury ramienia i jego okolic. Po odniesieniu rany odmówił przejścia na emeryturę twierdząc że „Lepiej umrzeć jak mężczyzna niż żyć jak pedał”. Za swoje wyczyny odznaczony Pour le Mérite w październiku 1917 roku.
Wrócił do latania w marcu 1918 roku, obejmując dowodzenie nad szwadronem Jagdgeschwader 2 (1917–1918). Następnie wraz z załogą z eskadry „Jasta 14” został przetransferowany do Jagdstaffel 15. Mimo niewyleczonej kontuzji ramienia kontynuował latanie a także odmówił operacji ramienia ze względu na prawdopodobną nie możność kontynuowania walki. Berthold nie zdecydował się nawet na wyjęcie pocisków karabinowych z ramienia jednakże mimo tego walczył nadal.