John Scott, 1. hrabia Eldon (ur. 4 czerwca 1751 w Newcastle upon Tyne, zm. 13 stycznia 1838) – brytyjski prawnik i polityk, lord kanclerz w latach 1801–1806 i 1807–1827.
Był synem Williama Scotta, kupca z Newcastle, i Jane Atkinson. Wykształcenie odebrał w Newcastle upon Tyne Royal Grammar School, w 1766 r. rozpoczął studia w University College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studia ukończył z tytułem bakałarza sztuk w 1770 r. W 1772 r. poślubił Elizabeth Surtees, córkę bankiera Aubone’a Surteesa, którą porwał z domu jej ojca. Małżonkowie zamieszkali w Oksfordzie. W styczniu 1773 r. Scott rozpoczął nauki w korporacji prawniczej Middle Temple. W 1776 r. otrzymał powołanie do korporacji i otworzył praktykę w Londynie. W tym samym roku zmarł jego ojciec. W 1783 r. Scott został Radcą Króla.
W 1782 r. Scott został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Weobley. Należał do grona stronników premiera Williama Pitta Młodszego. W 1788 r. otrzymał stanowisko Radcy Generalnego Anglii i Walii. W 1793 r. został prokuratorem generalnym. W 1794 r. oskarżał w procesach sympatyków rewolucji francuskiej. Odpowiadał również za restrykcyjne ustawodawstwo karne (zawieszenie Habeas Corpus Act w 1794 r., rozszerzenie pojęcia zdrady głównej w 1795 r., itd.).