Hans Pollnow (ur. 7 marca 1902 w Królewcu, zm. 21 października 1943 w Mauthausen) – niemiecki lekarz psychiatra.
Życiorys Urodził się w 1902 roku jako syn Leo Pollnowa, lekarza okulisty. Uczęszczał do szkoły przy Collegium Fridericanum i ukończył ją w 1920 roku. Następnie studiował medycynę i filozofię na uniwersytetach w Monachium, Heidelbergu i Królewcu. W 1923 roku zdał część egzaminów z medycyny i w 1925 roku otrzymał tytuł doktora medycyny w Heidelbergu; latem 1926 roku tamże zdał pozostałe egzaminy. Staż odbył w 2. klinice Charité u Krausa, a potem w 1. klinice Charité u Hisa. 10 grudnia 1927 roku otrzymał prawo wykonywania zawodu lekarza. Od tego czasu pracował jako asystent wolontariusz (Volontär-Assistent) w klinice neurologii i psychiatrii szpitala Charité u Karla Bonhoeffera, w listopadzie 1932 roku został oficjalnie zatrudniony. Na mocy Berufsbeamtengesetz stracił pracę w 1933 roku. W maju 1933 roku emigrował do Francji i został asystentem Eugéne Minkowskiego, dorabiał jako tłumacz prac filozoficznych. W trakcie II wojny dołączył do armii francuskiej, a w lutym 1943 roku po demobilizacji uciekł do południowej Francji.