Nils Per Imerslund (ur. 9 maja 1912 w Kristianii, zm. 7 grudnia 1943 w Oslo) – norweski awanturnik, publicysta, pisarz i działacz nazistowski, żołnierz 5 Dywizji Pancernej SS „Wiking”, a następnie SS-Freiwilligen-Schikompanie „Norwegen” podczas II wojny światowej.
Jego rodzina od 1920 r. przebywała w Niemczech (do 1921 r. w Hamburgu, zaś do 1923 r. w Berlinie). W tym czasie mały N. P. Imerslund był świadkiem walk między freikorpsami a rewolucjonistami. Ukończył Königliche Paul-Gerhardt-Schule w Lubinie pod Berlinem. W 1923 r. firma jego ojca zbankrutowała. Dodatkowo w rodzinie doszło do kryzysu małżeńskiego. W tej sytuacji u N. P. Imerslunda ujawniły się skłonności homoseksualne.
W poł. lat 20. związał się on z przedstawicielami ruchu „Völkisch”, głoszącymi hasła rasowe. W 1926 r. jego rodzina powróciła do Norwegii. W 1927 r. wyjechała do Colima w Meksyku, gdzie ojciec wykupił udziały w plantacji. Nils P. Imerslund nawiązał tam szerokie kontakty homoseksualne. W 1928 r. wrócił do Norwegii, gdzie rozpoczął naukę w szkole wyższej w Hamar. Brał wówczas udział w licznych debatach politycznych. W międzyczasie firma jego ojca ponownie zbankrutowała, w związku z czym nie mógł kontynuować nauki. Wiosną 1930 r. znowu wyjechał do Meksyku, gdzie ojciec kupił małe gospodarstwo rolne. Prowadził tam awanturnicze życie, m.in.