VVT-i () – inteligentny system zmiennych faz rozrządu, rozwiązanie zastosowane w silnikach Toyoty od 1996 roku, zastąpiło system VVT używany w latach 1991–1996.
Układ ma podobne działanie do systemu VTC (nie mylić z VTEC) Hondy. Komputer w zależności od obrotów, otwarcia przepustnicy, obciążenia silnika reguluje jednocześnie moment otwarcia i zamknięcia zaworów dolotowych (więc już nie czas w jakim pozostają otwarte). Dzięki temu krzywa momentu obrotowego jest bardziej płaska tj. większy moment jest dostępny przy niższych prędkościach obrotowych, a co za tym idzie wzrasta elastyczność silnika przy spadku zużycia paliwa. Można zaobserwować także lepszą reakcję na wciśnięcie pedału gazu w jednostkach wyposażonych w system VVT-i.
W 1998 wprowadzono system Dual VVT-i, w który wyposażone są nowoczesne silniki V6 Toyoty (np. 3.5L 2GR-FE V6).