Odcinek grani na południe od przełęczy nosi nazwę Łomnickiej Grani, a znajdują się w niej kolejno: Wielka Łomnicka Baszta, Łomnicka Strażnica (Veľká Lomnická veža, 2215 m), Wyżni Myśliwski Przechód (Vyšný Poľovnický priechod), Myśliwska Czuba (Poľovnický hrb), Myśliwska Przełęcz (Poľovnické sedlo), Mała Łomnicka Baszta (Veľký Lomnický hrb, 2081 m), Niżni Myśliwski Przechód (Nižný Poľovnický priechod), Zadnia Łomnicka Czuba (Prostredný Lomnický hrb, 1792 m), Skrajna Łomnicka Czuba (Lomnický hrb, 1604 m), Łomnicka Kazalnica (Lomnická kazateľnica, 1529 m).
Historia Pierwsze wejścia turystyczne: Robert Townson i dwóch myśliwych ze spiskiej wsi Stara Leśna, 17 sierpnia 1793 r. – letnie, Franz Dénes, 5 lutego 1882 r. – zimowe. Pierwszą koleją prowadzącą w rejon Łomnickiej Grani była kolej krzesełkowa wybudowana w latach 1957–59, wyprowadzająca znad Łomnickiego Stawu pod szczyt Wielkiej Łomnickiej Baszty. Kolej została otwarta przede wszystkim dla narciarzy, okazała się jednak niewystarczająca na ich potrzeby – stąd została zastąpiona od sezonu 1978/79 obecną koleją krzesełkową, której górna stacja jest położona na wysokości 2196 m, nieco powyżej przełęczy na zboczu Łomnickiej Kopy.