W 1793 r. cesarz Franciszek II zatwierdził herb Skawiny w nadanym miastu dokumencie. Była to znana z zamówionego kilka lat wcześniej pieczętnego tłoka wersja herbu, z tą różnicą, że koronę przedstawiono znów bezpośrednio nad głowicą miecza. Cesarski dokument zawiera pierwsze w pełni barwne przedstawienie herbu: błękitne pole, srebrne ostrze miecza, uchwyt miecza oraz korona złote.

W 1933 na sesji rady miejskiej Skawiny procedowano na temat ustanowienia herbu miasta w oparciu o najstarsze znane przedstawienia z XVI w.. Po przeprowadzeniu kwerendy źródłowej odpowiednią dokumentację w tej sprawie władze miasta wysłały do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W 1935 w oparciu o te dokumenty Wacław Graniczny przygotował projekt nowego herbu. Zatwierdzony on został przez Ministerstwo w czerwcu 1936Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 1936 r. w sprawie zatwierdzenia herbu miasta Skawiny (). Korona miała pięć sterczyn, przywrócono zagwożdżony krzyż.

W czasach Polski Ludowej krzyż ponownie zniknął, prawdopodobnie nie ze względów ideologicznych, jako że w heraldyce innych jednostek nie rugowano symboli religijnych.