thumb|cesarz Ludwik IV mały|250px|Król Ruprecht z małżonką thumb|200px|Herb książąt Bawarii w herbarzu J. Siebmachera, 1605 thumb|200px|Herb książąt Palatynatu na Neuburgu w herbarzu J. Siebmachera, 1605 mały|250px|Karol VII Albrecht Wittelsbachowie – dynastia pochodzenia niemieckiego. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich: Bawarii, Palatynacie Reńskim oraz przejściowo w Brandenburgii i Meranii. Trzykrotnie zdobywali tron władców Niemiec, jednak nie zdołali go utrzymać w swej rodzinie. Zasiadali także przejściowo na tronach kilku państw europejskich: Szwecji, Danii, Węgier, Czech, Holandii, Grecji a także jako arcybiskupi-elektorzy Kolonii. Współcześnie, od 1919 roku uznawani przez jakobitów za prawowitych królów Anglii, Szkocji i Irlandii.
Początki Przodkowie Wittelsbachów tytułowali się hrabiami Scheyern. Początkowo zaistnieli oni jako wójtowie diecezji fryzyngijskiej i benedyktyńskiego klasztoru w Weihenstephan. Pierwszy historycznie potwierdzony członek rodu to Otto I von Scheyern (1020 – 1073;