Martin Bernard (ur. 17 września 1808 w Montbrison, zm. 22 października 1883 w Paryżu) – francuski działacz republikański.

Życiorys Bernard był z wykształcenia robotnikiem drukarskim, pochodził z Delfinatu, w Paryżu doskonalił swoje umiejętności zawodowe. W 1830 zapisał się do Stowarzyszenia Praw Człowieka i wziął udział w rewolucji lipcowej. Szybko zapoznał się z ideami saintsimonizmu oraz pismami Pierre’a Leroux i został zdeklarowanym socjalistą. W 1833 uczestniczył w strajku drukarzy w Paryżu, a od 1834 zaczął publikować w Przeglądzie republikańskim.

W ramach swojej aktywności w stowarzyszeniu Bernard zajmował się nielegalną produkcją prochu, co doprowadziło do jego aresztowania w 1835. Przewód sądowy zakończył się jednak uniewinnieniem. Należał do liderów Stowarzyszenia Pór Roku, gdzie był jednym z trzech głównych przywódców (pozostałymi byli Barbès i Blanqui). Wziął aktywny udział w powstaniu republikańskim w 1839 i został za to aresztowany. Sądzony przez Izbą Parów, odmówił prowadzenia obrony. Został skazany na deportację i uwięziony w Mont Saint Michel, a następnie w Doullens.