Francis Jammes [żam] (ur. 2 grudnia 1868 w Tournay, Pireneje Wysokie, zm. 1 listopada 1938 w Hasparren, Pireneje Atlantyckie) – francuski poeta, pisarz, dramaturg i krytyk literacki; przedstawiciel franciszkanizmu w literaturze modernistycznej.

Życiorys Jammes pobierał nauki w Pau, a później w Bordeaux. W 1886 roku odkrył twórczość Charles’a Baudelaire’a. Własne poezje zaczął pisać po niepowodzeniu na maturze (otrzymał zero z języka francuskiego). Po śmierci ojca, Victora Jammes'a, w 1888 roku zamieszkał wraz z matką w Orthez. Do 1894 roku wydał cztery zbiory poetyckie: Six Sonnets w 1891 roku i trzy wydania pod tytułem Vers. W 1895 roku postanowił całkowicie poświęcić się poezji; ukazał się wtedy poemat Un jour. Jego utwory zostały zauważone między innymi przez Stéphane’a Mallarmégo i André Gide'a. Jammes nawiązał wtedy współpracę z czasopismem „Mercure de France”. W 1896 roku spotkał się z Gide’em podczas podróży po AlgieriiAlan Sheridan, André Gide. A Life in the Present, Cambridge 1999, s. 135..