Julian Słoniewski (ur. 20 maja 1888 w Besarabii, zginął 25 września 1920 w Łucku) – kapitan pilot Wojska Polskiego II RP, dowódca 3 Eskadry Wywiadowczej.
Życiorys left|thumb|Zjazd dowódców grup lotniczych - Julian Słoniewski 2. z lewej; 1919 r. Urodził się w polskiej rodzinie osiadłej w Besarabii w ówczesnym Imperium Rosyjskim. Ukończył studia na wydziale przyrodniczym Uniwersytetu w Odessie. Potem studiował medycynę. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do armii carskiej i skierowany do szkoły lotniczej, gdzie uzyskał dyplom pilota. Od 1917 walczył na froncie z Niemcami. Podczas jednego z lotów bojowych został zmuszony do lądowania i dostał się do niewoli niemieckiej.
Po odzyskaniu niepodległości rozpoczął służbę w lotnictwie polskim. W styczniu 1919 został wyznaczony do utworzenia 3 eskadry wywiadowczej i mianowany jej dowódcą. Wkrótce wziął z nią udział w wojnie polsko-ukraińskiej, operując w rejonie Chełma i Kowla. Jego zdolności organizacyjne zostały szybko zauważone przez dowództwo wojsk polskich i w maju 1919 otrzymał nominację na dowódcę IV Grupy Lotniczej. Niedługo potem został Szefem Lotnictwa przy Naczelnym Dowództwie WP.