mały|Pralnia w Kalifornii z płaskimi panelami słonecznymi na dachu zapewniającymi ciepłą wodę do prania Architektura słoneczna – sposób projektowania budynków pod kątem maksymalnego wykorzystania przez nie energii promieniowania słonecznego.
Historia Już od początków historii architektury energia słoneczna odgrywała rolę w projektowaniu budynkówSchittich (2003), p. 14.. Pierwotnie, zaawansowane metody architektury słonecznej i planowania zagospodarowania przestrzennego były stosowane przez Greków i Chińczyków, którzy wznosili swe budowle w kierunku południowym, aby zabezpieczyć im dostęp światła i ciepłoButti i Perlin (1981), p. 4, 159..
Do wspólnych cech pasywnej architektury słonecznej należą względne zorientowanie w stronę słońca, kompaktowe wymiary (mała powierzchnia w stosunku do wielkości), selektywne zacienienie (zasłony) i pojemność cieplna. Kiedy cechy te są dostosowane do lokalnych warunków klimatycznych i środowiskowych, mogą wytworzyć dobrze oświetlone przestrzenie, które zapewniają komfortowe temperatury. Najnowocześniejsze podejście do architektury słonecznej wykorzystuje modelowanie komputerowe, które łączy systemy oświetlenia, ocieplania i wentylacji w jednym zintegrowanym pakiecie projektowymBalcomb (1992)..