Wreszcie czwarte twierdzenie głosi, że właściciele kapitału własnego są obojętni, jeżeli chodzi o politykę finansową przedsiębiorstwa.
Należy pamiętać, że twierdzenia te zostały sformułowane i udowodnione jedynie przy silnych założeniach, które zazwyczaj nie są spełnione w praktyce. W szczególności należą do nich: neutralna polityka podatkowa, brak niedoskonałości rynku, takich jak koszty transakcyjne, ograniczenia handlu czy koszty bankructwa, symetryczny dostęp do rynków kredytowych, oraz założenie, że polityka finansowa przedsiębiorstw nie ujawnia żadnych informacji.
Tezy twierdzenia Modiglianiego-Millera są powszechnie uważane za kontrowersyjne i niemożliwe do udowodnienia w rzeczywistym świecie. Próby ich obalenia skupiły się zatem na szczegółowej analizie założeń leżących u podstaw twierdzenia, a ich systematyczna analiza doprowadziła do znacznego poszerzenia wiedzy w dziedzinie ekonomii i finansów przedsiębiorstw.
Dowód twierdzenia oparty jest na zasadzie arbitrażu. W przypadku, gdy założenia są spełnione, inwestorzy mogą, nie ponosząc żadnych kosztów, dowolnie replikować działania finansowe przedsiębiorstwa.