Paweł von Plehwe, ros. Павел Адамович Плеве, ur. w Pskowie, zm. 10 kwietnia 1916 w Moskwie) – generał kawalerii armii Imperium Rosyjskiego, dowódca wojskowy w czasie wojny rosyjsko tureckiej i I wojny światowej 1914 - 1918.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej o niemieckich korzeniach, osiadłej w guberni petersburskiej. Edukację rozpoczął w Gimnazjum Klasycznym w Warszawie. Ukończył Nikołajewską Oficerską Szkołę Kawalerii w 1870 i rozpoczął służbę wojskową w Lejbgwardyjskim Pułku Ułanów Jego Wysokości w Warszawie. W 1877 r. ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w Petersburgu. Wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej 1877-1878, podczas której służył w 13 Korpusie. W l. 1878-1880 służył w armii bułgarskiej, m.in. przy bułgarskim ministrze wojny jako oficer sztabowy. Po wojnie w 1880 wrócił do Rosji. Od sierpnia 1880 do lipca 1881 dowodził szwadronem w Lejbgwardyjskim Pułku Kirasjerów Jego Wysokości w Carskim Siole, następnie na stanowiskach sztabowych. Od 26 grudnia 1890 r. dowódca Mariupolskiego Pułku Huzarów w Białymstoku, od 27 stycznia 1893 generał kwatermistrz Wileńskiego Okręgu Wojskowego, od 23 czerwca 1895 komendant Nikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu.